
မိုးသားေတြအံု႕မွိဳင္းလို႕
ရင္ခြင္တစ္ခုလံုး
စိုထိုင္းခဲ့ရျပီေမ....။
ဒဏ္ရာေတြနဲ႕ႏွလံုးသား
ခပ္ဝါးဝါးအတိတ္တစ္ခု
အိမ္မက္ဆိုးေတြေျခာက္လွန္႕ျပီး
ပဥၥလက္တို႕ရဲ႕ အေစခံ
ငါခံခဲ့ရဖူးသူပါ....။
ရွင္သန္ျခင္းကင္းမဲ့တဲ့
တေစၦတစ္ေကာင္ရဲ႕ ညမွာ
ေကာင္းကင္ရဲ႕ ၾကယ္စင္ ဆိုတာ
ဘဝ အတြက္ အလင္းဒဏ္ပါပဲ
ခပ္ဝါးဝါးျမင္လိုက္ရတာကေတာ့
ခ်စ္ျခင္းရဲ႕ ပံုရိပ္ေပါ့....။
အသံတိတ္ဝင္လာျပီး
အသံတိတ္ျပန္ထြက္သြားသူေရ.....
ျပိဳပ်က္ေနတဲ့ရင္ခြင္ကို
သခင္...ၾကည္စားေတာ္မူရက္လို႕
ေလာင္ကြ်မ္းျခင္းနဲ႕အဆံုးသတ္ခဲ့ရျပီ
ေႏြရာသီ အျပံဳးပန္း
မင္းပြင့္လန္းနိင္ပါေစ....။
ေႏွာင္းဝႆန္
Labels: ကဗ်ာမ်ား